Lamarziendan biedt podium aan excentrieke makers

Lamarziendan is een bonte, onvoorspelbare én intieme avond waarin een diverse reeks makers zichzelf en hun kunsten presenteren aan publiek. De edities hebben geen vaste locatie maar reizen van plek naar plek door de stad. Max Joey van den Hout en Jordy Sanchez zijn de gastheren op het podium.


Wat dachten jullie nóg een theateravond? Er is toch al van alles in Den Bosch?

Jordy: ‘Ben je er bij geweest afgelopen laatste editie?’

Nee, eerlijk gezegd niet.

‘Lamarziendan is geen theateravond. Althans, het is veel meer dan dat! Wij bieden een podium voor iedereen die iets, op zijn eigen authentieke manier, wil laten zien. Voor verbinding met elkaar en met de gemeenschap. Dus veel meer dan alleen theater.’

Max valt tussen: ‘Iemand omschreef dat zo mooi laatst: ‘Een avond waarbij de grens tussen publiek en artiest vervaagt’.’

‘We willen een platform bieden om mensen te laten zien wat zij belangrijk vinden. Wat vind jij belangrijk? Wat is jouw passie?’

Die van mij? Ik hou erg van vetplantjes.

‘Wil je daar een keer over komen vertellen?’

Ik zal erover nadenken…

Max: ‘Jouw plantjes hebben ruimte nodig om te groeien. Grond en zonlicht en soms wat Pokon. In de cultuur is de grond de afgelopen jaren zo omgeploegd, dat er alleen maar bepaalde soorten plantjes kunnen bestaan. Alleen de grote planten redden het nu. Er is te weinig ruimte om kleine plantjes te kunnen laten groeien.‘

Dus Lamarziendan is een soort kweektuin waar mensen kunnen groeien?

‘We hebben een warm publiek dat openstaat voor mensen die dingen uitproberen. Het hoeft niet af te zijn. Juist omdat het gratis en zo laagdrempelig is, zie je bij ons dingen die je anders niet snel tegenkomt.’

Jordy trekt een vergelijking met voetbal. ‘Daar werkt dat toch ook zo? De jeugdafdeling is er toch niet om tegen Messi te spelen. Die hebben toch een veilige omgeving nodig om te vallen en weer op te staan. Om te groeien, om het spel te leren. Hoe het werkt met de grote jongens. Wij doen dat. Én we zorgen ervoor dat je soms zelfs tussen de grote jongens staat op het podium. Daarnaast is het juist voor die grote planten ook fijn om de mogelijkheid te hebben om iets te kunnen uitproberen. We zijn er voor alle niveaus!’

Meer diversiteit dus?

‘En authenticiteit’ voegt Jordy toe. ‘Dat mensen zich iets eigen maken. Niet blindelings volgen wat al gedaan is. Maar dat je werkt vanuit een ideaal, omdat je iets mooi of belangrijk vindt. Niet iets laten zien omdat iemand anders dat ook heeft gedaan en het daarom wel goed zal zijn. Dat willen we mensen leren: het gaat om een zoektocht naar je eigen waarheid.’

Lamarziendan heeft elke editie nieuwe artiesten en speelt steeds op een andere locatie. Daardoor is niet alleen de setting per avond anders, maar wordt er ook een ander publiek bereikt.

‘We willen een ander verhaal vertellen binnen de cultuur’, zegt Max. 

 

Het woord vrijwilliger vind ik zelfs afbreuk doen aan het werk dat deze mensen leveren. Ik vind het eigenlijk nog waardevoller dan het werk dat sommige mensen voor geld doen. Doordat mensen betrokken zijn en voldoening halen uit wat ze doen.

 

Wat is dat eigen verhaal dan?

‘Wij zorgen voor een humuslaag en geven ruimte aan rauwe, onaffe dingen. Onze avonden zorgen ervoor dat het publiek met een open instelling binnenkomt. De reis naar succes zien mensen vaak niet. Alle moeite en energie die in iets wordt gestoken om er iets moois van te maken: bij ons wordt dat inzichtelijk.

Vroeger waren er meer plekken voor zoiets. Klub Koe en daarvoor Café de Boulevard deden enigszins soortgelijke dingen. Maar die zijn allemaal van de vorige generatie. Die mensen vinden het trouwens allemaal tof wat wij doen.’

Jullie hebben ondersteuning aangevraagd bij de gemeente. Hoezo eigenlijk?

Jordy: ‘Klopt, we hebben een aanvraag bij fonds Pop-up gedaan en gekregen. We willen onze organisatiestructuur versterken en duurzamer maken, door bijvoorbeeld een stichting te worden. Lamarziendan als organisatie moet niet afhankelijk zijn van de poppetjes, maar er moeten vaste rollen komen en de opgedane kennis moet doorgegeven kunnen worden wanneer iemand anders een rol overneemt. We gebruiken het geld eigenlijk om niet afhankelijk te zijn van de gemeente. Als je alles wat we doen in geld zou uitdrukken, is het niet eens mogelijk om dit te doen. Lamarziendan draait op alle mensen die zich vrijwillig inzetten. Het woord vrijwilliger vind ik zelfs afbreuk doen aan het werk dat deze mensen leveren. Ik vind het eigenlijk nog waardevoller dan het werk dat sommige mensen voor geld doen. Doordat mensen betrokken zijn en voldoening halen uit wat ze doen, ontstaat er iets heel bijzonders.’

Bedruipt Lamarziendan zichzelf niet dan?

‘De avonden wel! Maar de bijdrage van de gemeente is niet voor de avonden. Die draaien we van opbrengsten van de hoed of van een deel van de baropbrengst. Of dat we geboekt worden.’

‘Het geld wordt dus aan de achterkant gebruikt’, verduidelijkt Max. ‘Lamarziendan bestaat door goodwill. Goodwill van deelnemers, van alle mensen in de organisatie en van het publiek. We hebben inmiddels negen edities gehad waarin 75 artiesten hebben opgetreden. We zijn begonnen met ons tweeën en nu bestaat de organisatie voor een avond uit acht mensen. Bij de laatste avond in de bieb waren er 140 man publiek binnen. We willen dat dat kan voortbestaan. En daarom willen we de achterkant van Lamarziendan versterken.’

'Ik zou daaraan willen toevoegen dat het bedruipen van onszelf niet een doel is, maar een voorwaarde. Het gaat ons erom dat we iets ondernemen wat een financiële prikkel overstijgt. Artiesten krijgen enkel reiskosten en een bord pasta wat we betalen met de hoed. Kennelijk is het interessant voor hen om mee te doen, ondanks dat ze er geen geld voor krijgen. Daarin schuilt voor mij de waarde die niet in geld is uit te drukken.'

Jullie kunnen toch ook entree vragen?

Jordy: ‘Dat kan, maar dan verandert de hele avond. Mensen pikken dan minder omdat ze van te voren betalen en dan al kritischer binnenkomen. Daarnaast komen er sowieso minder mensen als het geld kost. Wij willen op een avond zoveel mogelijk mensen goeie energie geven. Aan het eind van de avond kunnen mensen geld in de hoed doen. Pay what you want heet dat. Ik vind dat mooier en eerlijker. Niet iedereen heeft evenveel te besteden bovendien.

Max sluit af: ‘We willen gewoon een fijne plek zijn, om naartoe te gaan, om dingen te maken en te tonen. Voor iedereen! Kom je de volgende keer ook?’

 

Lamarziendan bestaat sinds voorjaar 2017. Het initiatief heeft eenmalig een financiering van €1.999 gekregen uit het cultuurfonds Pop-Up. Dit wordt ingezet ter structurele versterking van organisatie. De avonden zijn gratis toegankelijk. Inkomsten worden gehaald uit vrijwillige bijdragen vanuit publiek en, afhankelijk van de plek, uit de baropbrengsten/samenwerking met (horeca-)locaties waar het plaatsvindt. Het bestaansrecht van Lamarziendan is voornamelijk te danken aan te tomeloze inzet van mensen die graag samen iets moois willen neerzetten ongeacht en ondanks een financiële tegenprestatie.


Tekst: Marijn Moerbeek
Foto: Super Formosa Photography